Verdiepingscursus (zie keuzeschema)

“Ik ben van hier en kom vandaar”

 

Het thema van vorig jaar wordt in deze cursus voortgezet.

Eerbied en enthousiasme worden opnieuw, en op een nieuwe manier, bezien.

‘Ik kom van daar’ verwijst naar eerbied voor wat geworden is en voor ieder die daaraan heeft meegewerkt.

‘Ik ben van hier’ wijst op enthousiasme voor de tijd waarin we leven, voor wat kinderen ontwikkelen en voor wat in de toekomst wil worden: de verborgen kiem.

Twee gedachten die ons in het nu brengen, tussen verleden en toekomst.

Twee begrippen ook, die ons voor het raadsel van het kind plaatsen.

Wat wil het verleden van een kind ons zeggen, en wat wil in de toekomst worden?

Als leerkracht weet je dat niet, maar je bent wel voortdurend op zoek naar mogelijkheden om het kind op deze weg te ondersteunen. We voeden op voor wat in de toekomst wil worden. We voeden op voor een toekomst die we als pedagoog niet kennen.

In 1919 gaf Rudolf Steiner lezingen die gebundeld zijn in de, voor leraren zo bekende, Algemene menskunde. Een jaar later heeft hij in de cyclus Menskunde innerlijk vernieuwd deze voordrachten vanuit een ander gezichtspunt verder uitgewerkt.

Menskunde is niet gegeven om recepten of vaste handelingswijzen voor te schrijven, maar om een begrip te ontwikkelen van het menselijk wezen, zodat we als leraren vanuit dat begrip naar antwoorden leren zoeken.

In deze week verdiepen we ons in de tweede voordracht van Algemene menskunde en de tweede voordracht van Menskunde innerlijk vernieuwd.

We maken daarin vier stappen:

• We kijken naar de begrippen denken en willen, plastisch en muzikaal, verleden en toekomst. Hoe verhouden deze zich tot elkaar
• Hoe kunnen we deze begrippen plaatsen in de ontwikkeling van de mens?
• Hoe kunnen we ze in het onderwijs herkennen?
• Welke didactische stappen zijn passend?

Deze groep heeft in de middag twee vaklessen verbonden aan het thema: Euritmie en het maken van een glas in loodontwerp

 

Paul van Meurs, adviseur Gestes
Tonnie Brounts, euritmiedocent en pedagoog,
Frans Joling